آقايان در سن 14 تا 17 سال مانند کشور کره شمالي هستند:قدرتی ندارند ولی مانند این کشور ادعای قدرت و سرکشی مي کنند

در سن 18 تا 19سالگى، مثل هندوستان هستند: برای زندگی کردن 4راه پيش روی خود ميبينند يا کنکور و قبولی يا سربازی به عبارت بهتر(آشخوری)یا بیشتر مواقع عاشق مشن و تا صبح واسه عشقشون شعر ميگن و یا پایان زندگی و مرگ

در سن 20 تا 27 سالگى، مانند کانادا هستند: بسيار خون گرم و مهربان اوج جوانی، زيبا و دلربا، برای هر دختری خيلی زود ويزای پزیرش صادر ميکنند..در اين دوران در تمام مدت از طرف جنس مخالف زير نظر هستن و برايشان دامهای زيادی گسترانده شده است

بين سن27 تا 32 سالگى، مانند ترکيه هستند: بدين معنا كه در دام گرفتار شده اند و فقط به حرف رئيس بزرگ که همان خانومشان باشد گوش ميدهند...پر از عشق

در سن 32 تا 40 سالگى، مثل ژاپن هستند: کاملا کاری شده اند..آينده روشن را در فعاليت شبانه روزی ميبينند

بين 40 تا 50 سالگى، مانند روسيه  هستند: بسيار پهناور، آرام و بسیار قدرتمند در جامعه و به عنوان راهنما و حلال مشکلات

در سن50 تا 65 سالگى، مانند کشورهای تازه استقلال يافته شوروی سابق: با يك گذشته ى درخشان و بدون آينده

بعد از 65 سالگى، شبيه عربستان هستند: همگان فقط به خاطر مال و ثروت به آنها احترام مي گذارند

اميدواريم آقايان با خواندن اين مطلب از ما دلخور نشده باشن شده باشن هم مشکلی نیست!!

سلام خدمت دوستای ام....یا به عبارتی دیگر:سلام از روی ارادت نه از روی عادت

امروز آخرین پست منه

می خوام از تک تک شماها تشکر کنم که تا الان با من بودید و با نظراتتون منو شاد کردید

من یکشنبه دارم میرم ایران و دیگه آپ نمی کنم چون اونجا که برم حال آپ کردن و این حرفا رو ندارم

دیگه من اسم هاتون را نیاوردم چون خیلی هستید

به هر حال هر خوبی هر بدی حلالم کنید

و اینکه ببخشید که دیر بهتون سر میزدم

تا سه ماه از دسته من راحت میشید

به قول یکی از دوستای ام  چه قدر سخته فارسی تایپ کردن

دستم درد گرفت دیگه دستمم درد گرفت

دلم براتون تنگ میشه

شاد باشید!!!

فعلا بابای!

یکی را دوست میدارم ، آن را احساس کردم در قلبم …

او همان ستاره درخشان آسمان شبهای دلتنگی و تیره و تار من است…

او همان خورشید درخشان آسمان روزهای زندگی من است…

یکی را دوست میدارم …

آری ، او همان مهتاب روشن بخش شبهای من است …

قلبم او را دوست میدارد و من هم تسلیم احساست پاک قلبم میباشم…

همان فرشته ای که در نیمه شب عشق به خوابم

آمد و مرا با خود به دشت دوستی ها برد…

او همان فرشته ای است که با بالین سفیدش مرا به اوج آسمان آبی برد و

مرا با دنیای دوستی و محبت آشنا کرد…

یکی را دوست میدارم ،

همان کسی که هر شب برایم قصه لیلی و مجنون

در گوشم زمزمه میکرد و مرا به خواب عاشقی می برد …

همان کسی که مرا آرام کرد و معنی دوستی را به

من آموخت…

اینک که من با او هستم معنی واقعی دوست داشتن را فهمیدم …

او مثل ابر بهار زود گذر نیست ، او برایم مانند یک آسمان است که همیشه

بالای سرم می باشد…

آسمانی که زمانی ابری می شود چشمهای من هم از دلگیری او بارانی می شود…

آری ، تو برایم مانند همان آسمانی…

می خواهم تو را شکنجه دهم ، شکنجه عشق و محبت خودم !!!!ی دهم تا تمام وجود من شوی ، چون که تو را دوست

دارم…

ستاره درخشان آسمان تیره و تار من ، ای آسمان زندگی من و در پایان ای

همدم زندگی من ، با من باش چون که تو را دوست میدارم ، آری ، تو را

دوست میدارم… فقط تو را…!